Blog

Poëzie en keramiek

Marjan Schaap exposeert in onze galerie. Voornamelijk dieren. Wonderschoon. Haar paarden en andere dieren inspireerden me ertoe bij mijn inleiding wat gedichtjes van mijn hand voor te lezen. O.a. over paarden en over een maraboe. Zij besloot naar aanleiding daarvan een maraboe te gaan maken. Ziehier opnieuw  weer een spannende  symbiose tussen literatuur en beeldende kunst.

Roerloos en zwaar leunen ze op hun poten de grote mannen van het weiland kleumend in de wind en de regen met zachte monden bespreken ze zwijgend met kennis van zaken en ernst hoe het morgen allemaal verder moet

Maraboe

Een pluiskop is hij

Met grauwe vlekken bekladderd

Een veel te grote houten bek

Waarvan de verf afbladdert

Een huid met kleuren en plekken

En een puist die stinkt

En nog meer van die viezigheid

Die met een p begint

Kale kop tussen de schouders

Weggedoken in het raaf’lig verenpak

Al heel jong, lijkt hij sprekend op zijn ouders

Net uit het nest, is hij al een oude zak

Och arme vogel wie toch was het

Die destijds zijn plicht verzaakte

Keek God soms even niet

Toen hij u maakte

Ton Meijer

Did you like this? Share it!

0 comments on “Poëzie en keramiek

Comments are closed.